نسیم خزان

راحت جان و دل بشکسته ام نایی نسیم                     دیگرآن گرمی و لطف آشنا ناری نسیم

کو سلام روح افزای و مرا تسکین یار؟                         ناشنایی  بی سواری  غم به دامانی نسیم

پیش ازین عطر درود و عشق می آوردیم                    حال گویی سردی و سنگینی یاری نسیم

راز دل را گفته بودم کی سحر! واگو مکن                      لب گشوده عاقبت؟ آخر چرا زاری نسیم؟

چشم بیمارم به راه بوی زلف یار بود                            حالیا از شرمساری نم به رخساری نسیم؟

ناشنیده درد دل خواهی روی ای آشنا؟                      اشک ریزم در پیت شاید که باز آیی نسیم

محسن حجازی(اشک)

 شهریور ۸۸